La nonchalante Andalousie, terre de mes aïeux

Mis en avant

L’excès de choses matérielles qui meublent le décor peine à libérer l’imagination pour le peu d’espace vacant qui s’offre à elle. Que faire d’une âme belle et rebelle refusant tout amalgame des genres, elle, l’insoumise, qui part à la quête de pureté cristalline, telle jadis, naquirent au beau milieu des jardins d’Alhambra, les mille et une sensations exquises , sublime osmose olfactive que dégagent dans l’air ambiant la féminité nonchalante et suave des odeurs des roses et des fleurs d’oranger ainsi que la virilité assumée de l’Ambre et du Santal.

L’Andalousie, terre de mes aïeux, cité noyée dans les fonds des océans de mes rêves, est aujourd’hui, plus que jamais, le seul et l’unique espace – à la fois géographique et symbolique – qui fait encore son effet quand vient le moment de permettre à l’âme de retrouver un brin d’inspiration, n’en déplaise à ce monde qui excelle dans l’inhibition. 

Cordoue, Tolède, Valences et autres cités magiques, mosquées, palais, sources et fontaines, poètes, écrivains, troubadours, savants, amour, science, tout ce dont l’esprit a besoin pour se nourrir…un esprit aujourd’hui frêle sous l’effet de l’écrasante boulimie des choses matérielles qui meublent excessivement le décor dont il était question au début.

ô toi brise matinale aux odeurs de musc qui effleure les narines, fais-moi voyager sans tarder vers ces contrées lointaines.  Mon Andalousie, fontaine de toutes les fontaines, source de toutes les sources, approche tes jets que je puisse m’abreuver de tes eaux qui coulent langoureusement jusqu’aux champs verdoyants où poussent le plus exquis des fruits de toutes mes passions!

Je vous invite à ce voyage mythique à travers ce video mettant en scène un amour impossible malgré sa pureté, le tout dans un fond de musique andalouse composée par l’irremplaçable feu Tamsamani, accompagné de l’élite marocaine des musiciens de l’art andalou, l’orchestre du Conservatoire de Tetouan. L’émission a été produite à l’époque par la 1ère chaine marocaine, au temps où la télévision respectait notre intelligence en diffusant par moments quelques programmes culturels dignes de ce nom.   

 

Ô villes dont les noms résonnent dans l’histoire, et chantent dans les poèmes des fils de l’Arabie: Tolède, Séville, Cordoue, Ô mosquée! Ton nom glisse avec les heures dans les palais en ruine, où le Calife rêva de grandeur…

Bon voyage! 

 

Publicités

وَ قائلةٍ حين ٲردتُّ وداعهاَ

سمرنا الليلة يأخذنا إلى ينابيع الٲدب الٲصيل و الطرب البديع مع واحدة من ٲجود القصائد العربية العتيقة لشاعر من العصر العباسي الذهبي، بهاء الدين زهير. القيها هنا على مسامعكم بصوت العملاق باجدوب (حين كان شابا يافعا يتٲلق صوته في السماء لما يمتاز به من قوة في الأداء و صفاء يهز كيان كل متذوق للفن الٲصيل). متعه الله بتمام العافية.م

أشير بالمناسبة على أن  هنالك مقطعا من القصيد يؤديه ناظم غزالي، لكن بالرغم من شغفي غير المتناهي بالفنان العراقي الكبير، الا أنني  أفضل الطريقة التي أدى بها المبدع المغربي باجدوب.م

كي لا أطيل

اليكم القصيدة مع الٲداء

وَقائِلَةٍ لَمّا أَرَدتُ وَداعَها ** حَبيبي أَحَقّاً أَنتَ بِالبَينِ فاجِعي

فَيا رَبَّ لا يَصدُق حَديثٌ سَمِعتُهُ ** لَقَد راعَ قَلبي ماجَرى في مَسامِعي

وَقامَت وَراءَ السَترِ تَبكي حَزينَةً ** وَقَد نَقَبَتهُ بَينَنا بِالأَصابِعِ

بَكَت فَأَرَتني لُؤلُؤاً مُتَناثِراً ** هَوى فَالتَقَتهُ في فُضولِ المَقانِعِ

فَلَمّا رَأَت أَنّ الفِراقَ حَقيقَةٌ ** وَأَنّي عَلَيهِ مُكرَهٌ غَيرُ طائِعِ

تَبَدَّت فَلا وَاللَهِ ما الشَمسُ مِثلَها ** إِذا أَشرَقَت أَنوارُها في المَطالِعِ

تُسَلِّمُ بِاليُمنى عَلَيَّ إِشارَةً ** وَتَمسَحُ بِاليُسرى مَجاري المَدامِعِ
وَما بَرِحَت تَبكي وَأَبكي صَبابَةً ** إِلى أَن تَرَكنا الأَرضَ ذاتَ نَقائِعِ

سَتُصبِحُ تِلكَ الأَرضُ مِن عَبَراتِنا ** كَثيرَةَ خِصبٍ رائِقِ النَبتِ رائِعِ

 

 

 

اغنية « واعلي » اهداء الزوار الكرام

 

كلمات جد معبرة عن حال الكثير منا اليوم ممن صدموا بنكران جميل من احسن اليهم و هجران من سكن اليهم. الكلمات قديمة و الاداء جد مميز للفنان العبقري الرويشد. متعة فنية اتمنى ان تنال اعجابكم

 

واعليًه واعلي حالي
عقب الأول صرت أنا التالي
منهم وفيهم صرت براني
لاني بمخطئ ولاني بجاني

شلتهم بعيوني بعيوني
ليش أهمه خلوني خلوني
ينكرون الذات والمروه
قلبي المسجين شاللي سوًه

عشرتي باعوها باعوها
وشكوتي صدوها صدوها
يا حسافه ويا ندامه
حملوني الحق والملامه
منهم وفيهم صرت براني
لاني بمخطئ ولاني بجاني
واعليًه واعلي حال

كلمات: عبداللطيف البناي
ألحان: راشد الخضر
تاريخ: 1985

قوة الكلمة. الشيخ كشك او الرجل الذي مات وهو ساجد

أبكاني في حياته وانا مراهق، وابكاني يوم وفاته وانا شاب يافع، وابكاني بعد مماته وانا اتصفح سيرته، انه خير من بلغ رسالات الله في القرن العشرين، فارس المنابر، معلم الايمان، ومحبوب الملايين، وقاهر الجبابرة، وكاسر الاكاسرة، وفاضح المنافقين، وكاشف المفسدين، وناصر المستضعفين، صدق وعده مع الله حين رفض تبديل المنبر بعرض الدنيا، فصدقه الله وعده حين قبض روحه يوم جمعة وهو ساجد…انه الامام الشيخ عبد الحميد كشك عليه رحمة الله